Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Α-λεηλάτητη Ψυχή



Α-λεηλάτητη Ψυχή
03 Φεβ 2008

Απόψε  μούκλεψαν   την  νύκτα  μου
 κούρσεψαν   το όνειρο
που  φύλαγα  για  μένα
Απόψε, ξελόγιαστρο κι αδίστακτο σκοτάδι

  έσβησες  το  φως
του ουράνιου  φανοστάτη
Απόψε    γύρεψα  Θεό
Χώμα ,  Νερό,  Πηλό
πρωτόπλαστος  να  γίνω
απ' τον Παράδεισο  να  φύγω
στου απέραντου «μονάχου»
το  βασίλειο  να   βρεθώ
Σε  ρεματιάς  απόκρυφη αγκαλιά
σα  νυχτοπούλι θα  κουρνιάσω
μ'  ένα φιλί   κρυφό τη σιωπή   σου
ψυχή   μου  να    ξαφνιάσω.
Τον  λεηλάτη της  νυχτιάς μην  τον φοβάσαι
δεν  θα ξανάρθει
Χάθηκε  μαζί με το  κλεμμένο βράδυ.
στ' απολεσθέντα  θα  τον  γράψω
 τον κουρσάρο
μαζί  με τ'  άλλα τα  πολύτιμα 
τα τιμαλφή
χαμένα
που παραλήπτη  τους φαντάστηκαν
 εμένα .
Αλλά  εγώ  ψυχή μου  θα  κρατήσω
Α-λεηλάτητη   ΕΣΕΝΑ

````````````````````````````````````````````````````````````
Η  Ψυχή επιμένει στην ανάμνηση  "κραδασμών " που κρυπτογραφήθηκαν ανάμεσα σε λόγια παραγεγραμμένα ... Νοσταλγεί  όμως  τον αντίλλαλο τους, όπως αυτός  αποτυπώνεται  (δειγματοληπτικά πάντα) από φίλους  με τους οποίους τους μοιράστηκε,  δέκα χρόνια  πριν και πλέον στο Path.




ανώνυμος: Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2008 8:35 μμ
Με ξάφνιασες στ αλήθεια
λες και κείνο το φιλί ήτανε για μένα.
Μα να σου πω φοβήθηκα
τον λεηλάτη εσένα
που επιμελώς κρύβεται
Στης ψυχής τα Λόγια τα Γραμμένα.

L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.): Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2008 8:41 μμ
Ώ περιστέρι της ψυχής πήγαινε στo καλό
Πήγαινε τώρα με το μελτέμι
Και φίλησέ μου όσα μαργαριτάρια συναντήσεις
Αν δεν με βλέπεις μη φοβάσαι θα γιορτάζω μαζί σου
Στο ταξίδι μας θα σηκώσουμε το νερό της θάλασσας
Να ευλογήσουν ό,τι αγαπήσαμε και ό,τι δεν ξεχνάμε πια 

Γιώργος Σαραντάρης

Υπέροχη η Α-λεηλάτητη ψυχή σου.. Υπέροχη!

.

Αληθινός και Ασυμβίβαστος: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 3:32 μμ
Εκείνη η σκοτεινή νυχτιά
παραδόξως, είχε φως...
αμυδρό, ουράνιο, ζωντανό.
Αυτό βοήθησε τον έρωτα
στην πειρατική επιδρομή του.
Στην πόρτα της ψυχής μου
τον οδήγησε, για να φτάσει.
Χωρίς να χτυπήσει, μπήκε
σιωπηλά, αθόρυβα, αποφασιστικά.
Έψαξε τα πάντα, και παντού
Όλα τα εξερεύνησε ανενόχλητος
Ότι πολύτιμο βρήκε το πήρε
ζεστασιά, αγάπη, ανθρωπιά
κι έφυγε, όπως ακριβώς ήρθε.
Ο ουράνιος φανοστάτης από ψηλά
τον συνόδευσε και στο φεύγα.
Τώρα μια ψυχή λεηλατημένη
σε μια ύπαρξη κουρσεμένη
μάταια, απ΄τον αμετανόητο έρωτα
τον λεηλάτη, τον κουρσάρο, πειρατή
τα λάφυρα να επιστρέψει περιμένει...

Maria R.: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 4:36 μμ
"μα μην ακούς
αυτούς που
σου λένε την ψυχή σου
ακουρσευτη ν'αφήσεις..
μόνο η ψυχή που
γδέρνεται
και
σε ανήμερη θάλασσα
βυθίζεται,έρμαιο των πόθων της
μαθαίνει οτι δεν υπάρχουν
παραλήπτες παρά μόνο
αναγνώστες των μονοπατιών της.
μόνο τότε ,μάτια μου,
την ψυχή σου ανέπαφη θα κρατήσεις...
αστην μ'αρμύρα να γεμίσει
και δώσε πίσω
τα νομότυπα γραφτά .."
(προχείρως γραμμένο και ζητώ συγνώμη..:):))
την καλησπέρα μου Λυγερή..:)
οι στίχοι σου γεμάτοι δάκρυ κι ονειρο...


ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 5:55 μμ
ΑΛΗΘΙΝΕ
Δεν είμαι ανταγωνιστική για να σου παραβγώ ,γι αυτό δεν θα προσπαθήσω να αναμετρηθώ μαζί σου στο πέταγμά σου.
Οι φίλοι σχολιαστές αυτών των στίχων ως ένα βαθμό ταυτίστηκαν μαζί τους.Δεν το βρίσκω παράδοξο. Οι περισσότεροι έχουν ζήσει μια ανάλογη πειρατεία...
Εσύ όμως φίλε μου ξεπέρασες σε έμπνευση και την πιο τολμηρή φαντασία.
«Δημιούργησες» και του βαλες και την ταυτότητα στο περικάρπιο «¨ερωτας» ---όπως στα νεογέννητα --- για να είναι διακριτό κι αναγνωρίσιμο δικό σου.
Πως ν'αντιλογήσω στης δικής σου της Ψυχής τα λόγια τα Γραμμένα ??? Ησυχία κάνω να
τ ακούσουμε.!!!!
Δικά σου είναι δεν στα οικειοποιείται κανείς. Μόνο που από την στιγμή που τα έγραψες σε αυτή την σελίδα ,κατασχέθηκαν ως τιμαλφή.
Την αγάπη μου και την αλληλεγγύη μου έχεις.

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 5:57 μμ
Έλεος, Μαρια Ρ , υπέροχη λαθρο-ιχνηλάτισσα των μονοπατιών μου.
Γλυκιά η αλμύρα αγάπη μου, μόνο που την ψυχή την ψήνει και την δίψα της δεν σβήνει . Μια ζωή δεν φτάνει...
Γειά σου γλυκιά μου πολύ σε χάρηκα .


Τάκης Τσαντήλας: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 7:46 μμ
"..Στις θύμησες τώρα αυτές / βαθιές του νου ρωγμές / και της ψυχής ραπίσματα / δεν ασπαστήκαμε σκιές, πικρίες / και σταλάγματα. / Άνθη λευκά μονάχα / και αμόλευτα αγγίσματα.. "
Να είσαι καλά Λυγερή μου και να μας ταξιδεύεις πάντα υπέροχα μέσα από τα λόγια της ψυχής σου τα γραμμένα..
Την αγάπη μου και μια ζεστή αγκαλιά..


ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 10:14 μμ
TAKH εκλεκτέ φίλε.
Θα στο πω δημόσια για μια πολλοστή φορά . Η παρουσία σου τιμά τις σελίδες μου και εισπράτω και από σένα την αξία,την εκτίμηση  και την αγάπη που ομολογουμένως απολαμβάνω απ' όλους τους φίλους μου και την ανταποδίδω τα μέγιστα,
Συμφωνω ακόμη και με την ξεχωριστή ανάγνωση που έκανες στους στίχους μου.
Πράγματι, ας μην χρεώνομε μόνο τον Ερωτα για τις λαβωματιές στην ψυχή μας.΄Ολα τα αρνητικά ακόμη και θετικά βιώματα, ρωγμές/χαρακιές/σκιές/πικρίες/σταλαγματιές αγάπης,/τρυφερά ή επωδυνα αγγίγματα/ απανθισμένα συναισθήματα/ αφήνουν στην ψυχή μας τα ίχνη τους.


Αυτή η εσωτερική διαδιακασία που συντελείται μέσα μας είναι ένα μέρος της βιωτής μας που συνυπάρχει στον αγώνα της καθημερινότητας μας για την επιβίωση.
Καληνύχτα φίλε μου
και σε ευχαριστώ.

7 σχόλια:

  1. Πω πω αναμνήσεις δεκαετίας πόσο όμορφες φαίνονται και σήμερα! Ωραίοι οι στίχοι σου και οι σχολιαστές φίλοι ισάξια στάθηκαν δίπλα σου. Χορέψατε όλοι με τις λέξεις αντάμα και ''άκουσα'' τη μουσική σας, είδα τα χρώματά σας, απόλαυσα το τραγούδι σας
    Να σαι καλά Λυγερή μου που φέρνεις διαμάντια σ'αυτό το χώρο να ευφραίνεται η ψυχή μας
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είμαι αμετακίνητη της άποψης, ό,τι γράφεται στις σελίδες μου, αναδεικνύεται,παίρνει Αξία και ευρύτερη διάσταση μέσα από τα σχόλια των φίλων -αναγνωστών.
    Τους τιμώ ,τους θυμάμαι όλους κι αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισα να επαναδημοσιεύω κατά καιρούς κάποιες αναρτήσεις μου που φέρουν το ηχηρό παρόν τους κι ανανεώνουν την ανάμνησή τους.

    Σε ευχαριστώ Αννούλα μου που προσεγγίζεις με τόση τρυφερότητα του στίχους μου΄. Αυτό αποτελεί για μένα ιδιαίτερη ικανοποίηση,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θησαυρός αναμνήσεων Λυγερή μου.
    Έγραφες ποιήματα έτσι ; και πόσο όμορφο ήταν. Τι όμορφο ήταν αυτό που έφερνε στο φως....!
    Μήπως μαζί με τις αναμνήσεις να έφερνες πάλι στο φως αυτόν τον τρόπο έκφρασης ; λέω εγώ.
    Στέκομαι με σεβασμό στις στιγμές σου όπως αυτές τις περιγράφεις με την ψυχή σου.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναί "Εγραφα" Γιάννη μου.
      Στην εφηβεία μου ,καθηγητές και μαθήτριες μου το είχαν προσάψει ως.... ιδιότητα. Πλάκα είχε τότε. Όταν δε και τώρα με συναντούν όσες έχουν πολλά χρόνια να με δούν, μεταξύ των άλλων με ρωτούν: "Εξέδωσες καμία ποιητική συλλογή;;;"

      Να το σοβαρέψουμε όμως. Την Ποίηση την προσεγγίζω με δέος .Τόσο δέος που δεν διανοήθηκα ούτε μια στιγμή,ότι την διακόνεψα.

      Αλλά οι έμμετροι στίχοι μου, είναι αυθαιντικοί.Λόγια γραμμένα στης ψυχής τα φυλοκάρδια ,χωρίς καμία έξωθεν επιροή .Γι' αυτό συγκινούν και αρέσουν , κυρίως στην αφεντιά μου.
      Ειδικότερα στην "Α-λεηλάτητη" έχω ιδιαιτέρη αδυναμία γιατί την απευθύνω προφανώς σε μένα ,με ό,τι αυτό σηματοδοτεί.
      Αν με ρωτήσεις τι σηματοδοτεί ; Ψηλάφισέ την και θα δείς.

      Σου εύχομαι το βράδυ σου με ποίηση στην περιρέουσα Ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα.

      υγ: Τον Γιάννη μας και τα μάτια Σου.

      Διαγραφή
  4. Πολύ εκτιμώ τους ανθρώπους που δεν ξεχνούν..
    Τι κι αν πέρασαν τόσα χρόνια, φαίνεται πως είναι όλα ακόμη εδώ Λυγερή μου.
    Πολύ όμορφοι οι στίχοι που σκάρωσες μα και οι συν-ταξιδιώτες σου σε αυτό το ταξίδι!

    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλώς την ωραία μου κυρία με την ενδιαφέρουσα σελίδα.

    Μπορεί τα χρόνια να περνούν ημερολογιακά αλλά όταν είμαστε ΠΑΡΟΝΤΕΣ εκεί σε κάθε λεπτό του χρόνου ,μένει ζωντανός κι αυτός μαζί μας...

    Τα πιο όμορφα ταξίδια στον κόσμο είναι ζωγραφιές "νεκράς Φύσης " αν δεν τα συνταξιδεύεις και δεν τα μοιράζεσαι με συνταξιδιώτες έστω και περαστικούς...

    ωραία συντροφευμένα ταξίδια σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Με εντυπωσιάζει η ευαισθησια σου! χαιρομαι που σε ανακάλυψα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή